Man City dicht bij eerste WSL-titel in 10 jaar na indrukwekkende heropleving
Manchester City is verleidelijk dichtbij het beëindigen van een 10 jaar durende trofeedroogte in de Women's Super League. Ze staan negen punten los aan de leiding met nog maar negen wedstrijden te spelen. Dat is een enorme voorsprong, en die kan nog groter worden.
Als City dit weekend kampioen Chelsea verslaat en de zware test tegen Arsenal de week erna doorstaat, hebben ze één hand op de trofee. Zelfs één nederlaag zal hun titelrace niet volledig doen ontsporen, maar deze volgende twee wedstrijden zijn absoluut cruciaal.
De transformatie bij City is opmerkelijk geweest. Na een teleurstellende vierde plaats vorig seizoen en zonder Europees voetbal om zich zorgen over te maken dit jaar, hebben ze een enorm binnenlands voorsprong opgebouwd. Ze zijn ongeslagen in de competitie sinds ze op de openingsdag verloren van Chelsea en hebben al zes punten uit negen behaald tegen hun top-vier rivalen.
Wat veranderde er bij Manchester City?
De ommekeer begon met een trainerswissel. Voormalig coach Gareth Taylor werd in maart ontslagen te midden van slechte resultaten en een blessure-nachtmerrie. City had iemand nodig die niet alleen de tactiek, maar de hele mentaliteit van de selectie kon herbouwen.
Enter Andrée Jeglertz, een Champions League-winnaar met de Zweedse club Umea. De ervaren Zweedse manager bracht een volledig andere aanpak mee. Hij hanteert een open-deur-beleid en wil actief dat spelers ideeën inbrengen over tactiek en spelplannen.
Dit heeft de selectie eigenaarschap gegeven over hun voetbal, en de resultaten spreken voor zich. De consistentie die ze hebben opgebouwd is dag en nacht vergeleken met de problemen van vorig seizoen.
Selectiebreedte was een ander enorm probleem. Vorig jaar had City soms maar vijf veldspelers beschikbaar als wisselspelers. Sleutelspelers zoals Khadija "Bunny" Shaw, Vivianne Miedema, Lauren Hemp en Alex Greenwood waren allemaal op verschillende momenten geblesseerd.
City investeerde flink om dit probleem op te lossen. Zelfs met huidige blessures van spelers als Kerolin en Aoba Fujino, is de impact nauwelijks merkbaar. Die diepte zal cruciaal zijn als ze volgend seizoen zowel in de WSL als de Champions League strijden.
De Europese zegen in vermomming
Hier is een onverwacht voordeel: het missen van Europees voetbal is misschien wel het beste geweest voor City's titelkansen. Terwijl Chelsea, Arsenal en Manchester United door Europa reisden en high-intensity Champions League wedstrijden speelden, richtte City zich puur op binnenlands succes.
Die Europese reizen naar Duitsland, Spanje en Italië eisen hun tol. Het is deels waarom Chelsea punten verloor en waarom Arsenal en United momentum verloren in de competitie. City daarentegen had alleen League Cup wedstrijden voordat ze vorige week door Chelsea in de halve finales werden uitgeschakeld.
City leerde ook van fouten uit het verleden. In een seizoen van 22 wedstrijden is een trage start bijna onmogelijk te overwinnen. Ze ervoeren dit in 2022-23 en wisten dat ze snel moesten reageren na het verlies tegen Chelsea op de openingsdag dit jaar. Die onmiddellijke ommekeer is absoluut vitaal geweest.
Voor iedereen die nadenkt over de titelrace vanuit een wedperspectief, zien City's resterende wedstrijden er beheersbaar uit: Leicester, Aston Villa, Tottenham, Manchester United, Brighton, Liverpool en West Ham. Alleen de uitwedstrijd tegen Manchester United lijkt bijzonder lastig, en zelfs dan heeft City die comfortabele voorsprong van negen punten.
Het grote vraagteken is of ze sterspits Bunny Shaw kunnen overtuigen om een nieuw contract te tekenen voordat haar contract deze zomer afloopt. Bronnen zeggen dat de gesprekken positief zijn verlopen, wat cruciaal is voor hun langetermijnambities.
Maar laten we duidelijk zijn: deze volgende twee wedstrijden tegen Chelsea en Arsenal zullen City's seizoen bepalen. Win beide, en de titel is virtueel gegarandeerd. Vermijd nederlaag in beide, en ze zitten nog steeds aan het stuur. Zelfs één verlies houdt de zaken in hun controle, maar het maakt de eindsprint veel strakker.
Onder Jeglertz heeft City bewezen dat ze consistent kunnen winnen. Nu moeten ze laten zien dat ze de druk aankunnen wanneer het er echt toe doet. Een decennium is een lange tijd om op een titel te wachten, maar het einde is eindelijk in zicht.