Paul Merson belde Maguire & Maddison om excuses te maken na kritiek

Paul Merson heeft iets vrij ongebruikelijks in de analistenwereld onthuld. De Arsenal-legende gaf toe dat hij daadwerkelijk spelers heeft gebeld om zijn excuses aan te bieden nadat hij te hard over hen was geweest bij Sky Sports' Soccer Saturday.

Het is niet elke dag dat je hoort over een analist die spelers rechtstreeks belt. Maar Merson, 57, zegt dat zijn kritiek hem soms een ongemakkelijk gevoel geeft nadat de camera's uit staan.

De twee spelers die hij heeft benaderd? Manchester United-verdediger Harry Maguire en Tottenham-middenvelder James Maddison. Beide Engels internationals, beide aan de ontvangende kant van Mersons scherpe tong op live-tv.

De excuses aan Harry Maguire

Toen Maguire voor maar liefst £70 miljoen bij United tekende, hield Merson zich niet in. Hij vond het een slechte transfer en vroeg zich af of de verdediger wel een hoge defensieve linie op de middenlijn aan zou kunnen.

In de Stick to Football-podcast legde Merson uit: "Ik blijf daarbij, maar ik had gewoon het gevoel dat ik doorging en maar bleef doorgaan. Ik kwam weg van de show en dacht nee, dit kan niet, en het voelde niet goed."

Dus wat deed hij? Hij belde Brendan Rodgers, kreeg Maguires nummer en belde hem op. Kun je je voorstellen dat je zo'n telefoontje krijgt? Maguire was begrijpelijkerwijs verrast, maar Merson verduidelijkte zijn standpunt en erkende tegelijkertijd dat hij misschien te ver was gegaan.

Voor degenen die United's verdedigende opties in de gaten houden: het is vermeldenswaard dat Maguires contract in juni afloopt. The Red Devils zijn al op zoek naar vervangers, met Sassuolo's Tarik Muharemovic op hun radar voor een zomertransfer.

Het telefoontje met James Maddison

De tweede verontschuldiging kwam na een Noord-Londense derby in het Tottenham Hotspur Stadium. Spurs speelden die dag verschrikkelijk en Merson pikte Maddison eruit voor kritiek.

Daarna begon hij zichzelf in twijfel te trekken. "Waarom pik ik hem eruit en niet iedereen anders?" vroeg hij zich af. Hij had gezegd dat Maddison niet goed genoeg was en meer moest doen als nummer tien.

Dus opnieuw pakte Merson de telefoon. Deze keer was Maddisons reactie klassiek: "Ik heb het niet eens gezien." Nog beter? Merson had geen beltegoed meer voordat ze het gesprek konden afronden.

Het is een verfrissend eerlijke blik achter het analistengordijn. Merson neemt zijn woorden duidelijk serieus, zelfs als hij het niet altijd goed doet in het heetst van de strijd. Niet veel analisten zouden de nederigheid hebben om die telefoontjes te plegen.