Crisis Italiaans voetbal: Plan met gokopbrengsten moet achteruitgang keren
Italië heeft zich drie keer op rij niet geplaatst voor het WK. Niet één keer. Niet twee keer. Drie keer — en de vertrekkende FIGC-voorzitter Gabriele Gravina, die op 2 april zijn ontslag indiende, laat een vernietigende analyse achter van hoe het Italiaanse voetbal hier is beland en wat er nodig is om eruit te kruipen.
Zijn diagnose is niet fraai. De ineenstorting van de Azzurri is geen pech of slechte toernooivoorbereiding. Het is structurele verrotting die zich al jaren opbouwt.
De cijfers achter de achteruitgang
De statistiek die je doet verstijven: Italiaanse spelers onder de 21 jaar maken minder dan 2% uit van de totale speeltijd in de Serie A. Twee procent. Buitenlandse spelers zijn goed voor 68% van de gespeelde minuten in de hoogste divisie — één van de hoogste percentages in Europa. Italië ontwikkelt zijn eigen talent niet omdat clubs nauwelijks een prikkel hebben om ze te laten spelen.
Ondertussen verliest het professionele Italiaanse voetbal jaarlijks meer dan 700 miljoen euro. Clubs die omvallen, schulden die escaleren, stadions die afbrokkelen. Het financiële model is kapot, tegelijkertijd met het sportieve model.
Gravina's voorgestelde oplossing? Een deel van de Italiaanse gokopbrengsten omleiden — en Italië heeft de grootste gokmarkt van Europa, dus er is echt geld beschikbaar — naar jeugdprogramma's, academies en stadioninfrastructuur. Hij wil ook het verbod op gokreclame en sponsoring uit 2018 schrappen, met het argument dat de sport deze commerciële relaties nodig heeft om solvent te blijven.
Prikkels, stadions en een lange weg terug
De specifieke voorstellen zijn op papier redelijk genoeg: financiële prikkels voor clubs die jonge Italiaanse spelers opstellen, snellere goedkeuring voor nieuwe of gerenoveerde stadions, en diepere investeringen op academieniveau. Niets daarvan is revolutionair. Over alles wordt al jaren gesproken. De vraag is of een nieuwe federatievoorzitter — die in juni wordt gekozen — het daadwerkelijk doorvoert, of dat dit weer een rapport wordt dat op de plank blijft liggen.
Na de schokkende nederlaag van Italië tegen Bosnië, die het kwalificatiefalen bezegelde, trad Gennaro Gattuso af als bondscoach en vertrok Gianluigi Buffon als hoofd van de teamdelegatie. De gezichten veranderen. De onderliggende problemen niet.
Gravina erkende zelf de ongemakkelijke waarheid in zijn conclusie: leiderschapswisselingen en geïsoleerde hervormingen zijn niet genoeg. Het hele systeem moet samen bewegen. Gezien het feit dat het Italiaanse voetbal de afgelopen twee decennia moeite heeft gehad om het ergens over eens te worden, is dat een zwaardere opgave dan welke tactische oplossing dan ook.
- Italië heeft zich voor drie opeenvolgende WK's niet geplaatst
- Buitenlandse spelers maken 68% van de Serie A-minuten uit — een van de hoogste in Europa
- Italiaanse spelers onder de 21 vertegenwoordigen minder dan 2% van de speeltijd in de Serie A
- Het Italiaanse profvoetbal verliest jaarlijks meer dan €700 miljoen
- Gravina stelt voor gokopbrengsten om te leiden naar jeugdontwikkeling en stadions
- Het verbod op gokreclame van de FIGC uit 2018 zou volgens het plan worden geschrapt
In juni arriveert een nieuwe federatievoorzitter. Tegen die tijd zit Italië alweer midden in een nieuwe kwalificatiecyclus — op jacht naar een WK-plek die ze drie keer op rij hebben gemist.