WK 2026 Boycot-discussie: Zou Het Echt Werken?
De discussie over een boycot van het WK 2026 wordt steeds serieuzer. Oke Göttlich, vice-president van de Duitse voetbalbond, haalde de krantenkoppen door te pleiten voor een echte discussie over het wegblijven van het toernooi. Hij staat er niet alleen voor - leiders van ongeveer 20 Europese voetbalbonden hebben gesproken over deze mogelijkheid.
De redenen zijn duidelijk. Donald Trumps immigratiebeleid, zijn dreigementen richting Groenland en acties in Venezuela hebben alarmbellen doen rinkelen. Zelfs de in ongenade gevallen voormalig FIFA-president Sepp Blatter mengde zich erin, door landen op te roepen "de Verenigde Staten te mijden".
Maar hier is de ongemakkelijke waarheid: een boycot zou waarschijnlijk niet veel opleveren. En het zou wel eens de verkeerde mensen kunnen treffen.
Wie Wordt Er Echt Geraakt Door Een Boycot?
Laten we eerlijk zijn - Trump geeft waarschijnlijk niet genoeg om voetbal om zijn beleid aan te passen vanwege een WK. Als teams wegblijven, zou hij het waarschijnlijk gewoon van tafel vegen en doorgaan, net zoals hij doet met andere kritiek.
FIFA zou een klap krijgen voor hun reputatie, maar ze zouden nog steeds het grootste deel van hun tv-gelden en sponsorgelden binnen krijgen. Ze hebben ook al enorm veel tickets verkocht. De organisatie heeft keer op keer bewezen dat beschaming hen eigenlijk niet meer raakt.
Dus wie lijdt er echt onder? De fans die hun teams niet kunnen zien spelen. De spelers die hun kans op WK-roem mislopen. En alle gewone mensen die op het toernooi zouden werken of zouden profiteren van het toerisme.
Voor gokkers zou een grote Europese boycot de toernooiquotes compleet op zijn kop zetten. Als teams als Engeland, Duitsland, Frankrijk en Spanje thuisblijven, zouden de kansen voor Zuid-Amerikaanse en andere landen dramatisch toenemen.
Geschiedenis Laat Zien Dat Boycots Niet Werken
Göttlich noemde de Olympische boycots van 1980 als precedent. Maar dat is juist een perfect voorbeeld van waarom boycots mislukken. De VS en westerse landen sloegen de Olympische Spelen in Moskou over vanwege de Sovjet-invasie van Afghanistan. De Sovjets boycotten vervolgens LA in 1984.
Geen van beide boycots veranderde iets politiek. De Sovjets bleven sowieso tot 1989 in Afghanistan. Het enige dat gebeurde was dat twee Olympische Spelen werden verpest en talloze atleten hun kans om te strijden verloren.
WK-boycots zijn nog zeldzamer. Uruguay sloeg het toernooi van 1934 over omdat Europese teams niet kwamen opdagen bij hun editie van 1930. Afrikaanse landen boycotten in 1966 vanwege hun gebrek aan kwalificatieplekken - en dat werkte daadwerkelijk, waardoor ze in 1970 een volledige plek kregen.
Maar dat waren andere situaties. Deze keer heb je te maken met een regering die zich weinig lijkt aan te trekken van internationale conventies of diplomatieke normen. Een boycot zal waarschijnlijk niets veranderen.
Misschien is de betere zet om wel te komen opdagen en je stem ter plaatse te laten horen. Want niemand hoort je protesteren als je er niet bent om je uit te spreken.