Tottenham's Ondergang: Van Titelkandidaat naar Degradatiestrijd
Weet je nog waar je was 10 jaar geleden? Tottenham Hotspur stond op het punt de wereld te veroveren.
Het was 28 februari 2016. Mauricio Pochettino's Spurs versloegen Swansea City met 2-1 in White Hart Lane na op achterstand te zijn gekomen. De vreugde was enorm. Toen kwam het nieuws - Arsenal had met 3-2 verloren bij Manchester United.
Spurs stonden nu drie punten voor op Arsenal en slechts twee punten achter koploper Leicester City. Voor het eerst ooit maakten de bookmakers Tottenham favoriet voor de Premier League-titel met een odd van 7-2.
Spoelen we door naar vandaag, dan geven diezelfde bookmakers Spurs een odd van 9-2 om te degraderen. Hoe is het zover gekomen?
De Selectie Die Te Lang Bleef
De grootste fout? Spelers niet verkopen wanneer het had gemoeten. Pochettino bouwde een briljant team met een beperkt budget, maar elk team heeft een houdbaarheidsdatum. Mensen raken verveeld. De energie verdwijnt.
Kyle Walker vertrok in 2017 naar Manchester City, maar dat was de uitzondering. Danny Rose ging bijna naar Chelsea maar bleef. Dele Alli kreeg nooit zijn grote transfer, zelfs toen stafleden zich zorgen maakten dat hij zijn scherpte verloor. Christian Eriksen vertrok voor weinig geld met nog zes maanden contract.
Voorzitter Daniel Levy wilde niet dat Spurs eruitzag als een verkoopclub. Maar het vasthouden van deze spelers betekende dat het project verouderde. Stafleden vergeleken het met de noodzaak om het water in een zwembad te verversen.
Niet verkopen betekende ook dat Spurs geen nieuwe spelers kon kopen. Met de kosten van het nieuwe stadion was geld schaars. Na de komst van Lucas Moura in januari 2018 haalde Tottenham 18 maanden lang niemand meer binnen. Die kloof bleef hen jarenlang achtervolgen.
In de zomer van 2018 probeerden ze Jack Grealish van Aston Villa te halen. Levy begon te bieden op slechts £3 miljoen plus Josh Onomah. Tegen de tijd dat Spurs serieus werden, had Villa nieuwe eigenaren die weigerden te verkopen. Weer een gemiste kans.
Managers, Geld en Verloren Identiteit
In november 2019 was het Pochettino-tijdperk voorbij. Het verliezen van de Champions League-finale tegen Liverpool brak ieders spirit. Toen het nieuwe seizoen slecht begon, verving Levy zijn beste manager ooit door Jose Mourinho.
Het sloeg nergens op. Mourinho's stijl was het complete tegenovergestelde van alles wat Pochettino had opgebouwd. De aanstelling toonde aan dat Levy meer gaf om eruitzien als een grote club dan om een duidelijke identiteit te hebben.
In 2021 gaf Levy enorme macht aan Fabio Paratici van Juventus. Sommige aankopen werkten, zoals Cristian Romero en Dejan Kulusevski. Maar veel niet, en Spurs raakte achter op hun slimmere concurrenten.
De dure aankopen uit de Premier League vielen allemaal tegen. Richarlison kostte £50 miljoen en heeft 23 competitiedoelpunten in vier jaar. Brennan Johnson kostte £47,5 miljoen voor 18 doelpunten voordat hij met verlies werd verkocht. Dominic Solanke kostte £55 miljoen voor 11 doelpunten in twee jaar. Mohammed Kudus kostte £55 miljoen en heeft slechts twee competitiedoelpunten uit 19 wedstrijden.
Niemand flopt volledig, maar niemand was ook uitstekend. Ondertussen kregen clubs die in Europa jonge talenten kochten betere waar voor hun geld.
Jarenlang hadden Spurs Harry Kane en Son Heung-min die de barsten maskeerden. Ze waren wereldklasse. Maar Kane vertrok in 2023 naar Bayern München en Son ging in 2025 naar LAFC. Er was geen plan om hen te vervangen of de volgende generatie sterren te vinden.
De loonkosten spreken boekdelen. Arsenal betaalt nu €95 miljoen meer per jaar aan salarissen dan Spurs. Chelsea betaalt €121 miljoen meer. Liverpool €191 miljoen meer. Spurs' loon-omzet ratio is slechts 42 procent - fans zien dit als bewijs dat de club niet fatsoenlijk investeert.
Toen Spurs vorig jaar de Europa League wonnen onder Postecoglou, hadden ze een gouden kans. Honderdduizenden kwamen op de parade af. Maar in plaats van op dat momentum door te bouwen, ontsloeg de club Postecoglou en benoemde Thomas Frank. Daarna werd Levy medio seizoen ontslagen.
Tien jaar geleden stond Tottenham twee punten achter de koploper met 11 wedstrijden te gaan. Vandaag vechten ze tegen degradatie. Het is een waarschuwend verhaal van gemiste kansen, slecht plannen en verloren identiteit. Voor wie wedt op Spurs' toekomst: de odds zijn nog nooit zo slecht geweest.