Iraanse voetbalsters die asiel kregen in Australië beloven door te spelen
Twee Iraanse vrouwenvoetbalsters die asiel hebben gekregen in Australië hebben voor het eerst gesproken sinds de Women's Asian Cup — en ze gaan niet terug. Fatemeh Pasandideh en Atefeh Ramezanisadeh hebben deze week een gezamenlijke verklaring afgegeven waarin ze bevestigen dat ze van plan zijn hun carrière in Australië opnieuw op te bouwen, nadat de Australische regering hun verzoek om een veilig onderkomen heeft ingewilligd.
"We zijn topsporters en het blijft onze droom om onze sportcarrière hier in Australië voort te zetten," aldus de verklaring. Dat is een beheerste, weloverwogen uitspraak van twee vrouwen die iets hebben meegemaakt wat de meeste voetballers nooit zullen ervaren.
Hoe het tijdens het toernooi escaleerde
De hele situatie ontvouwde zich in fasen tijdens de Women's Asian Cup van februari. De Iraanse selectie was al in Australië aangekomen toen de VS en Israël een gezamenlijke militaire operatie tegen Iran lanceerden. In hun openingswedstrijd in de groepsfase tegen Zuid-Korea stond de gehele selectie stil tijdens het volkslied — hoofdcoach Marziyeh Jafari glimlachte stilletjes naar haar speelsters terwijl het werd afgespeeld. Een geladen moment. Of het een bewuste vorm van verzet was of privéverdriet is iets dat alleen zij weten.
Bij de volgende twee wedstrijden, inclusief de wedstrijd die hun toernooi beëindigde, zongen ze weer mee.
De Australian Iranian Council lanceerde een petitie waarin de autoriteiten werden opgeroepen om te voorkomen dat spelers zouden vertrekken zolang er geloofwaardige veiligheidszorgen bleven bestaan. Zeven speelsters accepteerden aanvankelijk het asielaanbod. Vijf veranderden van gedachten en vlogen naar huis. Pasandideh en Ramezanisadeh bleven.
Nu in training in Brisbane
Ze werden vorige maand gefotografeerd tijdens een trainingssessie bij een professionele club in Brisbane. De wederopbouw is al begonnen — stil en praktisch. Hun verklaring vraagt de media om ruimte, en gezien de omstandigheden is dat een redelijk verzoek.
"Het medeleven en de steun die ons in deze moeilijke tijd zijn getoond, hebben ons hoop gegeven op een toekomst waarin we in veiligheid kunnen leven en sporten," schreven ze.
Of beide speelsters een betekenisvolle clubcarrière in het Australische vrouwenvoetbal kunnen opbouwen is oprecht onbekend — we hebben nog geen duidelijk beeld van waar ze competitief passen op dit niveau. Maar ze trainen, ze zijn gesetteld en ze zijn nog niet klaar om te praten over wat hen hierheen heeft gebracht.
Dat deel van het verhaal komt uiteindelijk wel. Voorlopig eindigt het met twee voetbalsters op een trainingsveld in Brisbane, die proberen terug te keren naar wat ze doen.