FIFA sluit deal met China voor WK 2026-uitzendrechten voor $60 miljoen
FIFA wilde $300 miljoen van China voor de WK-uitzendrechten. Het moest genoegen nemen met $60 miljoen. Dat is geen onderhandeling — dat is een terugtocht.
De deal, gesloten met China Media Group slechts 27 dagen voor de openingswedstrijd op 11 juni, dekt vier toernooien tot en met 2031: de mannen WK's van 2026 en 2030, plus de vrouwen WK's van 2027 en 2031. FIFA secretaris-generaal Mattias Grafström noemde het "een waar genoegen" om tot overeenstemming te komen. Voor een vijfde van de oorspronkelijk gevraagde prijs was het genoegen vooral aan de Chinese kant.
Waarom FIFA hier geen onderhandelingspositie had
Het tijdzone-probleem was reëel en FIFA had er geen antwoord op. Met tot 15 uur tijdsverschil tussen Peking en de 16 gaststedencerspreid over de Verenigde Staten, Canada en Mexico, zou live kijken altijd een moeilijke verkoop zijn aan het Chinese publiek. China kwalificeerde zich niet eens voor het toernooi. Zonder een nationaal team in de loting was er gewoonweg geen commerciële urgentie aan Chinese zijde — en beide partijen wisten dat.
FIFA had de deal harder nodig dan China. Hoe langer dit aansleepte, hoe duidelijker dat werd.
Chinese bedrijven zitten al diep in het WK 2026 wat betreft financiering. Lenovo is een van de acht toplevel wereldwijde sponsors. Mengniu en Hisense hebben second-tier deals. Wanda had een langdurig FIFA-partnerschap dat dateerde uit 2016, twee jaar geleden beëindigd. De zakelijke relatie tussen Chinese bedrijven en FIFA is uitgebreid — maar dat vertaalde zich niet in onderhandelingskracht voor uitzendrechten toen de klok tikte.
Wat komt er nu — en wat is nog onopgelost
De rechtenwaarden voor de toernooien van 2030 en 2031 binnen deze deal zijn niet openbaar gemaakt, wat veel van het financiële plaatje onduidelijk laat. Een uitzendrechtendeal voor India blijft ook onbevestigd, nog een losse draad die FIFA niet heeft afgerond voorafgaand aan het toernooi.
Het WK 2026 staat op schema om FIFA in totaal meer dan $11 miljard op te leveren. Tegen die achtergrond is de Chinese uitzendrechtendeal een afrondingsfout — maar het is een afrondingsfout waarvoor de secretaris-generaal persoonlijk naar Peking moest vliegen om te sluiten. Dat zegt iets over hoe deze onderhandelingen werkelijk verliepen.
"We hebben een akkoord gevonden," zei Grafström. 'Gevonden' doet veel werk in die zin.