Florentino Pérez Weigert Af te Treden en Ontkent Kankergeruchten

"Ze zullen me onder schot moeten dwingen." Dat was Florentino Pérez op dinsdag — 79 jaar oud, twee seizoenen zonder trofeeën achter de rug, en absoluut niet van plan om te vertrekken.

Sprekend in Valdebebas, weigerde de Real Madrid-president niet alleen om af te treden. Hij ging in de aanval. Hij kondigde nieuwe clubverkiezingen aan, bevestigde dat hij opnieuw kandidaat zal staan, en besteedde een aanzienlijk deel van de persconferentie aan het vereffenen van rekeningen — met de media, met Barcelona, en met iedereen binnen de club die verhalen naar de pers lekt.

De gezondheidsgeruchten, de Negreira-zaak, en al het andere

Pérez ging frontaal in op de kankerspeculaties: "Ze zeggen dat ik er niet meer ben, dat ik terminale kanker heb. Mijn gezondheid is perfect." Hij wees specifiek naar Spaanse krant ABC voor het verslag dat hij er moe uitzag en overwoog een stapje terug te doen. "Als ik er moe uitzie, komt dat omdat ik veel werk," zei hij.

Toen kwam de Negreira-zaak — en hier werd het echt explosief. Pérez noemde het corruptieonderzoek naar Barcelona's betalingen aan bedrijven gelieerd aan voormalig scheidsrechtersfunctionaris José María Enríquez Negreira "het grootste schandaal in de voetbalgeschiedenis," en bevestigde dat Real Madrid een dossier voor de UEFA aan het voorbereiden is. Zijn logica: drie jaar later is er nog niets opgelost, en een club die ervan wordt verdacht gedurende twee decennia scheidsrechters te hebben betaald, kan niet zomaar doorgaan.

Hij ging verder. "Ik ben hier al die jaren en heb slechts zeven Champions Leagues en zeven landstitels gewonnen. Het hadden er 14 kunnen zijn omdat ze van ons zijn gestolen." Of je dat overtuigend of samenzweringsachtig vindt, hangt af van je vooronderstellingen — maar het zal de Barcelona-Madrid-as richting volgend seizoen absoluut opvlammen. Elke titelrace-odds die deze achtergrond negeert, mist context.

Lekken, spelersruzies, en Mourinho

Over het gerapporteerde incident tussen Federico Valverde en Aurélien Tchouaméni was Pérez bijna nonchalant. Spelers vechten, ze drinken de volgende dag koffie, en gaan verder. Wat hem stoorde was het lek zelf. "Dit is de eerste keer in 26 jaar dat ik zoiets publiek zie worden," zei hij — en dat is voor een president die institutionele controle boven bijna alles waardeert, de echte zorg. Iemand binnen het gebouw praat.

Mourinho naar Real Madrid? Pérez maakte daar meteen een einde aan. "We zijn niet in die fase. Vandaag gaat niet over voetbal." Ook geen transferpraat. De hele persconferentie was geframed als een verdediging van Real Madrid's ledenstructuur tegen naamloze krachten waarvan hij beweert dat ze de controle over de club willen overnemen.

"Er zijn sectoren die eigenaar willen worden van Madrid," zei Pérez. "Zolang ik hier ben, blijven de leden in controle."

Hij daagde critici uit om daadwerkelijk tegen hem in de verkiezingen te staan in plaats van van buitenaf te klagen. Niemand heeft daar tot nu toe publiekelijk op ingegaan.

Twee seizoenen zonder trofeeën. Een fanbase met groeiende onrust. Een kleedkamer met minstens één bevestigd breekpunt. En een president die iedereen net vertelde, luid en officieel, dat hij niet vertrekt. Real Madrid's institutionele turbulentie is nog lang niet voorbij — en iedereen die hen prijst voor de markten van volgend seizoen, zou in overweging moeten nemen dat het lawaai buiten het veld niet snel stil zal vallen.