WK 2026: Één Maand Te Gaan – Opwinding, Angsten & Voorspellingen
New York City staat op het punt de WK-finale te organiseren. Je zou het nauwelijks merken. Loop vandaag door Manhattan en je vindt geen vlaggen, kleuren of enig echt gevoel dat het grootste sportevenement ter wereld over dertig dagen plaatsvindt. Één afteltimer in een winkelcentrum bij Columbus Circle. Dat is het.
Dat contrast — tussen wat dit toernooi zou kunnen zijn en hoe het momenteel aanvoelt — is de spanning die door alles heen loopt over het WK 2026. Het voetbal zal er zijn. Of de sfeer er ook zal zijn, is een oprechte vraag.
Het prijskaartjesprobleem
De fans die de WK-sfeer creëren — degenen die continenten oversteken, hun gezichten verven en om middernacht op treinstations zingen — worden weggeprijsd. Tickets, hotels, vervoer: de kosten om het bij te wonen hebben een niveau bereikt waardoor dit aanvoelt als een evenement dat is ontworpen voor zakelijke gastvrijheidspakketten in plaats van echte voetbalsupporters. Dat is geen kleine klacht. Die fans zijn het toernooi. Zonder hen krijg je halfvolle stadions en een steriel product dat geen enkele omroep kan opfleuren.
Er stapelen zich nog meer zorgen op. Politieke spanningen rond hoe buitenlandse bezoekers op Amerikaans grondgebied zullen worden behandeld. Logistieke nachtmerries — het transportsysteem van Toronto wordt al nerveus in de gaten gehouden. De mogelijkheid dat wedstrijden kunnen worden verstoord door extreem weer, zoals gebeurde bij het WK voor clubs. Deze editie van het toernooi heeft meer variabelen dan de meeste.
Wie gaat het daadwerkelijk winnen
Frankrijk is de keuze van de meeste serieuze waarnemers — en niet zonder reden. Ze versloegen Brazilië met 2-1 en Colombia met 3-1 in maart, het laatste met wat neerkwam op een tweede elftal. Hun breedte is het probleem voor elk ander team: de spelers die ze op de bank laten zitten zijn beter dan de starters van de meeste landen. Hun aanvallers zijn buitengewoon, hun middenveld is diep, en Kylian Mbappé hoeft alleen maar op te draven in de knock-outfase om een wedstrijd te veranderen.
Spanje is het tegenargument. Kampioen van Euro 2024, met een selectie die ervaring combineert met echt angstaanjagend jong talent. Lamine Yamal gaat dit toernooi in als een van de meest opwindende spelers ter wereld. Als Spanje hetzelfde collectieve vertrouwen uitstraalt dat ze in Duitsland toonden, zijn zij het laatste team dat iemand op 19 juli in MetLife wil treffen.
Duitsland bouwt ook stilletjes een zaak op — zeven opeenvolgende overwinningen, Jamal Musiala ziet er elite uit, en een groep jonge spelers die nog geen grote toernooineenstorting hebben meegemaakt. Dat kan twee kanten op gaan.
- Groep H ziet er het meest voorspelbaar uit: Spanje en Uruguay voorbij Saoedi-Arabië en Kaapverdië.
- Groep D is de drukpan van het toernooi — de VS, Turkije, Australië en Paraguay, zonder veilige wedstrijd in zicht.
- Groep A heeft een subplot: het kamp van Mexico verkeert al in chaos door een geschil over spelersbeschikbaarheid met Liga MX-clubs, wat echte onzekerheid toevoegt aan de kansen van de medegastheer.
- Groep B is de grote onbekende: gastland Canada, Bosnië en Herzegovina, Qatar en Zwitserland — een groep waar de uitslag van elke wedstrijd echt moeilijk te voorspellen is.
De teams om nauwlettend in de gaten te houden
Het team van de VS staat centraal in alles. Ze verpletterdenen Uruguay met 5-1 in november. Ze lieten ook België en Portugal terugkomen in wedstrijden die ze aan het controleren waren in maart, en betaalden ervoor. De selectie heeft echte aanvallende kwaliteit maar heeft laten zien dat het wedstrijden niet consistent kan afsluiten wanneer de tegenstander zich aanpast. Thuisspelen voor fanatieke menigtes zou het verschil kunnen maken — maar de druk van het gastland zijn heeft eerder teams gebroken.
Canada is verbeterd onder Jesse Marsch en defensief zijn ze solide geweest, met slechts drie tegendoelpunten in hun laatste acht wedstrijden. De zorg is blessures: Alphonso Davies en Moise Bombito hebben beide fitnessproblemen gehad, en Jonathan David's debuutseizoen bij Juventus is teleurstellend geweest. Canada's eigen interne verwachtingen zijn om voor het eerst ooit een WK-wedstrijd te winnen. Alles minder zal aanvoelen als een mislukking.
Engeland heeft Thomas Tuchel, Harry Kane in briljante vorm, en een perfect kwalificatierecord — acht overwinningen, nul tegendoelpunten. Ze hebben ook een groep aanvallende spelers die grotendeels slechte clubseizoenen hadden en een verdediging die wankeler lijkt dan onder Gareth Southgate. Tuchel's teams gaan historisch gezien diep in toernooien. Of deze selectie genoeg heeft wanneer Kane uit de wedstrijd wordt gehouden is onopgelost.
Eén naam om in de gaten te houden buiten de traditionele grootmachten: Arda Güler. De 21-jarige Turkse middenvelder heeft het vermogen om een wedstrijd te vertragen en dan in één aanraking te versnellen — het soort speler die een knock-outwedstrijd uit het niets kan beslissen. Turkije is emotioneel volatiel en moeilijk te voorspellen, wat Groep D nog explosiever maakt.
Het toernooi begint op 11 juni. Het voetbal zou in ieder geval de toegangsprijs waard moeten zijn — wat die prijs ook blijkt te zijn.