Toekomst van Cristian Romero bij Tottenham in twijfel te midden van degradatiestrijd

Toen Spurs zondag 2-2 gelijkspeelde tegen Brighton, keek Cristian Romero toe vanuit een privéloge hoog boven de tribunes — ver van de bank, ver van de groep, ver van de saamhorigheid die Roberto De Zerbi duidelijk probeerde op te bouwen. Dat beeld zegt meer over de huidige stand van zaken in deze relatie dan welk contractdetail dan ook.

Romero liep op 12 april een seizoensbeëindigende knieblessure op bij de 1-0 nederlaag tegen Sunderland en verliet huilend het veld — tranen die, zo suggereren bronnen, evenzeer voor de WK-kansen van Argentinië waren als voor Spurs. Hij heeft een contract tot 2029, maar dat betekent niet dat hij hier zal blijven.

De aanvoerder die nooit echt de aanvoerder was

Thomas Frank gaf Romero de aanvoerdersband nadat Son Heung-Min vorige zomer vertrok, en volgens bronnen was het niet bepaald een volmondig compliment voor zijn leiderschapskwaliteiten. Het was meer een kwestie van beperkte opties in een selectie die langzaam is uitgehold door jaren van slecht rekruteringsbeleid. Spurs probeerde in januari Andy Robertson te contracteren, specifiek omdat ze erkenden een tekort te hebben aan spelers die daadwerkelijk het goede voorbeeld geven. Dat zegt genoeg.

Romero is sinds zijn komst in augustus 2021 zes keer van het veld gestuurd in alle competities — meer dan welke andere Premier League-speler in die periode ook. Vier daarvan waren directe rode kaarten. Hij kreeg 36 gele kaarten in de competitie, het hoogste aantal voor een verdediger. Hij is dit seizoen minstens één keer te laat op de training gekomen. Hij haalde twee keer publiekelijk uit naar zijn eigen club: eerst door te zeggen dat mensen bij Spurs "alleen komen opdagen als het goed gaat, om wat leugens te vertellen", en vervolgens door het "schandalig" te noemen dat er slechts 11 beschikbare spelers waren voor een wedstrijd tegen Manchester City.

De frustraties achter die woorden zijn niet verkeerd. Maar een aanvoerder die niet lang genoeg op het veld kan blijven om een wedstrijd te veranderen, kan niet de cultuur bepalen. Sinds zijn komst heeft Romero 95 van de 251 wedstrijden van Tottenham in alle competities gemist — waarvan 62 alleen al in de Premier League. Dat is 38% van hun wedstrijden. Voor een selectie die zo dun is, is dat afwezigheidspercentage verwoestend.

Wat er hierna komt hangt af van de competitie waarin Spurs uitkomt

Tottenham staat twee punten onder de degradatiestreep met nog vijf wedstrijden te gaan. De Zerbi heeft volgehouden dat ze alle vijf kunnen winnen. Wiskundig gezien kan het. Of deze selectie de zenuwen daarvoor heeft, is een heel andere vraag — en Romero's vervanger, Kevin Danso, schonk Brighton de gelijkmaker met een fout in het strafschopgebied die het seizoen van Spurs in één actie samenvatte.

Degradatie zou een uitverkoop forceren. Spurs heeft sinds 2019 geen winst meer gedraaid en heeft de op zes na hoogste loonsom in de Premier League. Championship-voetbal betekent verkopen, herstructureren en herbouwen tegelijkertijd. Romero, met vermeende belangstelling van Atlético Madrid, clubs in Italië en Engeland, en een salaris dat buiten de top geen zin heeft, zou vrijwel zeker tot degenen behoren die vertrekken.

Zelfs als Spurs het redt, verdwijnt de vraag niet. Zijn vader beweerde eerder deze maand publiekelijk dat het contract een vertrekclausule bevat van £40-55 miljoen. Tottenham heeft ten stelligste ontkend dat er een automatisch mechanisme bestaat. Maar het feit alleen al dat dit publiekelijk wordt geopperd, suggereert dat het kamp-Romero al nadenkt over een vertrek.

Hij scoorde dit seizoen gelijkmakers in de laatste minuut tegen Newcastle en Burnley. Zijn prestatie in de Europa League-finale van vorig jaar tegen Manchester United was de beste op het veld. Het talent is echt. De problemen eromheen zijn ook echt, en die zijn er al vier jaar. De Zerbi moet beslissen of hij bouwt rond Romero of verdergaat zonder hem — en aan zondag te zien, is die beslissing misschien al genomen.