Pochettino over WK-kansen USMNT en degradatie Spurs

"Waarom niet?" Dat is het antwoord van Mauricio Pochettino op de vraag of de Verenigde Staten het WK 2026 op eigen bodem kunnen winnen. Het is het soort antwoord dat klinkt als een ontwijking totdat je de context erachter hoort - en de zeer reële problemen die onder dat vertrouwen schuilen.

In de podcast The Overlap was de bondscoach van het USMNT openhartig over de uitdagingen waarvoor zijn team staat. Pulisic heeft in 2026 nog niet gescoord. Het team heeft oefeninterlands verloren van België en Portugal. En omdat de VS medegastheer is van het toernooi, zijn er geen competitieve kwalificatiewedstrijden geweest om momentum of scherpte op te bouwen. "Vriendschappelijke wedstrijden speel je met je vrienden," zei Pochettino. "We vechten om die mentaliteit te veranderen."

Dat is een serieus probleem. Kwalificatiecampagnes smeden, ondanks hun slopende saaiheid, iets belangrijks. Ze creëren druksituaties, gewoontes onder druk, het soort collectief geheugen dat je niet kunt nabootsen in verheerlijkte trainingswedstrijden. Het USMNT arriveert bij het grootste toernooi van hun bestaan zonder dat alles. Iedereen die ze overweegt voor een rechtstreekse weddenschap - momenteel buitenbeentjes bij de meeste bookmakers - zou die context zorgvuldig moeten wegen.

Het Messi-probleem en waarom vrouwen vooroplopen

Pochettino ging ook in op de vraag die het Amerikaanse voetbal achtervolgt: een land van 342 miljoen mensen, en nog steeds geen wereldklasse zelfgekweekte nummer tien. Zijn diagnose gaat tot de emotionele wortels van het spel. "De kinderen in Amerika ontwikkelen die relatie pas als ze 11, 12 of 13 zijn," zei hij, in vergelijking met Argentinië waar, in zijn woorden, de connectie begint "voordat ik begon te lopen."

Het structurele probleem is duidelijk. Jeugdvoetbal in de VS verloopt via particuliere scholen en betaalde systemen, en concurreert om aandacht met basketbal en American football. "Het is geen fabriek, de bal leert je, niet de coach" - wat een pijnlijke manier is om te zeggen dat de huidige opzet precies dat is: een fabriek.

Ironisch genoeg heeft het vrouwenprogramma de code al gekraakt die Pochettino probeert te ontcijferen. Hij erkende het ronduit: vrouwen lopen "voor op mannen" in de ontwikkeling van het Amerikaanse voetbal. Het trackrecord van het USWNT op het wereldtoneel ondersteunt dat volledig.

Over Spurs: 'Echt verdrietig'

Dan was er Tottenham. Zes jaar in Noord-Londen, een Champions League-finale, een tweede plaats in de Premier League in 2016-17 - en nu ziet Pochettino zijn voormalige club in de degradatiezone zitten met vier wedstrijden te gaan om te overleven.

"Ik hou echt van Tottenham," zei hij. "Het is een van de belangrijkste delen van mijn leven als coach en ook in mijn persoonlijke leven."

Hij ontweek ook de moeilijkere vragen over zijn eigen periode daar niet. "We gingen 18 maanden zonder één aankoop - dat was een record in de Premier League." Hij onthulde dat ze tevergeefs probeerden zowel Sadio Mané als Georginio Wijnaldum te contracteren, transfers die die selectie over de streep hadden kunnen trekken. "Het probleem is dat de beoordeling van buiten de club kwam en niet van binnen - mensen beginnen dingen te vergiftigen."

Wat betreft een terugkeer naar de Premier League op een dag: "Ik denk dat mijn menselijke profiel en coachprofiel heel goed passen bij de Premier League en bij de cultuur." Hij komt terug. De vraag is of Spurs nog in de hoogste divisie zit wanneer hij uiteindelijk arriveert.