Griezmann's Atlético-afscheid: Eén laatste Champions League-kans

"Bedankt voor je harde werk. Bedankt voor je bescheidenheid. Als God het wil, spelen we nog vijf Champions League-wedstrijden. Ik hou van je." Diego Simeone zei dat — ongevraagd, ongescript — tijdens een persconferentie voor de wedstrijd. Dat zegt alles over wat Antoine Griezmann voor deze club betekent.

Griezmann vertrekt deze zomer naar Orlando City. Op zijn 35ste, met zijn tijd in Madrid nu afgemeten in weken, doet hij wat weinig spelers krijgen te doen: op volle kracht vertrekken. Atlético staat in de halve finale van de Champions League. Hij is hun beste speler. En elke wedstrijd draagt nu het gewicht van een afscheid waar geen van beide partijen klaar voor is.

De cijfers die een LaLiga-carrière bepalen

557 LaLiga-optredens. 204 doelpunten. Slechts drie veldspelers in de geschiedenis van de competitie hebben meer wedstrijden gespeeld. Alleen een groep van all-time iconen — Messi, Ronaldo, Benzema, Telmo Zarra — hebben meer gescoord. Griezmann is Atlético's topscorer aller tijden en hun speler met de vierde meeste optredens. Hij is ook, statistisch gezien, de in het buitenland geboren speler met de meeste LaLiga-optredens ooit.

Dat is geen context. Dat is meteen het bewijs.

Zijn weg hiernaartoe was nooit vlekkeloos. Hij vertrok in 2019 naar Barcelona, nadat hij hen een jaar eerder publiekelijk had afgewezen in een zelfgeproduceerde film in "The Decision"-stijl die slecht verouderde. Zijn tijd op Camp Nou leverde meer op dan mensen zich herinneren — 33 doelpunten en assists in 2020-21 — maar voelde nooit goed in een team gebouwd rond Messi. Toen hij in 2021 terugkeerde naar Atlético, moest hij vergeving verdienen. Hij deed het op de harde manier: bescheidenheid, inzet, consistentie, en uiteindelijk recordbrekend spel.

Wat er nog te winnen valt

De Copa del Rey-finale van deze maand eindigde in een strafschoppennederlaag tegen Real Sociedad — zijn eerste club — wat betekent dat er nog een gat zit in de nationale trofeeënkast. LaLiga is bij Atlético ook niet zijn kant op gekomen; de laatste titel, in 2021, was gebouwd rond Luis Suárez terwijl Griezmann nog bij Barça was.

Dat laat de Champions League over. Atlético heeft hem nooit gewonnen. Simeone heeft hem nooit gewonnen. Griezmann speelde in de finale van 2016, miste een penalty in de reguliere speeltijd en scoorde vervolgens in een verloren shoot-out tegen Real Madrid. De wond is nooit volledig geheeld.

Nu staan ze weer in de laatste vier, tegenover Arsenal — dezelfde ploeg die Griezmann hielp verslaan op weg naar de Europa League-titel van 2018. De symmetrie is bijna te mooi.

Teamgenoot Ademola Lookman, die in januari kwam, verwoordde het eenvoudig: "Als je elke dag met hem traint, zijn er momenten waarop je denkt 'misschien kun je nog een beetje langer blijven'." Dat is het stille oordeel van binnen de kleedkamer.

Voor iedereen die geld heeft ingezet op Atlético's Champions League-odds, is Griezmann's vorm en invloed van de afgelopen twee maanden direct relevant — hij startte beide duels tegen Tottenham, beide duels van de Copa-halve finale tegen Barcelona, en de Madrid-derby. Dit is geen reservespeler die een contract uitzit. Hij leidt de show.

Of Orlando City weet wat ze krijgen is een andere vraag. Een 35-jarige die aankomt uit de halve finale van de Champions League is één ding. Vervangen wat Atlético verliest is iets heel anders.

Simeone eindigde zijn persconferentiespeech met een slotopmerking: "Ik ben je trainer, en je weet dat als je morgen stopt met rennen, je uit het team ligt." Zelfs in een afscheidshommage blijft de dreiging erin. Dat is Atleti. Dat is Griezmann.