Argentinië's WK-verdediging overschaduwd door AFA-crisis
"Winnen is moeilijk, en twee keer winnen is nog moeilijker," zei Rodrigo De Paul vorige maand. Hij had het over voetbal. Hij had het net zo goed kunnen hebben over de off-field ramp van het Argentijnse voetbal.
Terwijl Argentinië zich voorbereidt op de verdediging van hun wereldtitel van 2022 op het komende zomertoernooi dat gezamenlijk wordt georganiseerd door de VS, Canada en Mexico, bevindt de voetbalbond van het land zich in vrije val. AFA-president Claudio Tapia — de man die Lionel Scaloni de job als bondscoach gaf toen bijna niemand anders dat zou doen — vecht nu tegen strafrechtelijke aanklachten, een conflict met de regering en een stadion vol fans die willen dat hij opstapt.
Tapia vs. Milei: een politiek gevecht met een voetbaldecor
De kern van de crisis is een clash tussen Tapia en president Javier Milei over de vraag of de door leden gerunde Argentijnse clubs geprivatiseerd moeten worden. De AFA heeft zich hiertegen verzet. De regering van Milei reageerde door een belastingklacht in te dienen tegen Tapia en andere AFA-bestuurders, waarin hen wordt verweten dat ze tussen 2024 en 2025 19 miljard peso — ongeveer $13 miljoen — aan socialezekerheidsbijdragen niet hebben betaald. Formele strafrechtelijke aanklachten volgden in maart. Tapia riskeert twee tot zes jaar gevangenisstraf.
De AFA noemt het een lastercampagne. Maar de beeldvorming is hoe dan ook schadelijk. In dezelfde week dat de aanklachten werden ingediend, werd Tapia uitgejouwd toen hij een plaquette ontving op het veld voor de oefenwedstrijd van Argentinië tegen Mauritanië. Dat beeld — de bondspresident uitgefloten bij een interland — zegt alles over de stemming in Buenos Aires op dit moment.
Messi verliet Argentinië na de oefenwedstrijden van maart zonder één publieke verklaring af te leggen. Tapia's gewoonte om foto's met Messi te posten voor wedstrijden is opgedroogd. Argentijnse commentatoren interpreteren de stilte correct: de kloof tussen de AFA-baas en de selectie wordt groter.
Een opgeblazen competitie en een zwak voorbereidingsschema helpen niet
De binnenlandse schade gaat dieper dan politiek. Na zijn herverkiezing een vol jaar voor het einde van zijn termijn, schortte Tapia de degradatie op en breidde hij de hoogste Argentijnse competitie uit naar 30 teams. De meeste Europese topcompetities draaien met 18 tot 20 teams. Het resultaat, zoals San Lorenzo-supporter Osvaldo Santander het bot uitdrukte: "Het speelschema is verschrikkelijk. Er is geen manier voor iemand om echt te kunnen beweren de beste te zijn." River Plate en Estudiantes La Plata hebben zich uit protest teruggetrokken uit het uitvoerend comité van de AFA. Op de tribunes is het uitschelden van Tapia routine.
Dan is er nog de voorbereidingskwestie. De oefentegenstanders van Argentinië in aanloop naar het WK waren onder meer Indonesië, Puerto Rico, Angola, Mauritanië en Zambia — geen enkele uit Europa, allemaal gekozen, zeggen critici, om de commerciële opbrengsten voor de AFA te maximaliseren in plaats van de competitieve paraatheid. Hun laatste twee oefenwedstrijden voor het toernooi zijn tegen Honduras en IJsland, waarvan geen van beide zich heeft geplaatst. Voor een team dat verwacht wordt diep in de competitie door te dringen, is het gebrek aan betekenisvolle voorbereidingswedstrijden een legitieme zorg. De kansen van Argentinië om de titel te behouden rusten zwaar op Messi en een kerngroep van gevestigde spelers — maar je scherpt een selectie niet aan voor een WK door teams te spelen die buiten de top 80 staan.
Het tegenargument bestaat. Italië won het WK in 1982 en 2006 terwijl binnenlandse crises rond hun bond woedden. De meeste sleutelspelers van Argentinië zijn in Europa gestationeerd en leven, zoals Santander opmerkte, de dagelijkse chaos niet. De Paul zelf vroeg om eenheid: "Als we willen verdedigen wat we hebben bereikt, moet het hele land samen staan."
Maar eenheid is moeilijker te verkopen wanneer de man die het Argentijnse voetbal bestuurt een gevangenisstraf boven het hoofd hangt.